Tentoonstellingen Gaanderij

Tentoonstelling: "Elders geboren, hier gemaakt"

Van harte welkom op de opening van de tentoonstelling "Elders geboren, hier gemaakt". Deze tentoonstelling is te bezichtigen in de Gaanderij van de Academie vanaf 12 oktober 2018 20.30 uur (officiële opening) tot 24 november 2018. De tentoonstelling is opgebouwd uit werken van vier studenten van onze academie uit vier verschillende ateliers, geboren buiten onze landsgrenzen.

Een bijzondere expo van ‘ontmoetingen’

Vier leerlingen van diverse origine van de Stedelijke Academie voor Beeldende Kunst DKO Aalst.

Vier vrouwen, reeds een tijdje „ onderweg” met hun uniek herkenbaar verhaal van hun thuisland, hun reis en hun leven hier in Aalst.

Vier reeksen projecten uit verschillende beeldende media: schilderkunst, beeldhouwkunst, grafiekkunst en mixed media.

De academie brengt hun beeldende verhalen in de „Gaanderij” samen en zo tot bij de toeschouwer. Hun persoonlijke en artistieke besognes  en beelden worden gehoord en beleefd.

De Gaanderij wil de komende weken een open ontmoetingsplaats zijn. Dialoog in plaats van vooronderstellingen over kunst en samenleving. 

We nodigen iedereen uit om op ontdekking te gaan naar wat ons uniek maakt en wat ons verbindt, nu en morgen

Adriana Barcenas ( beeldhouwwerk) Nicaragua

Giulia Degasperi ( mixed media) Italië

Larisa Kaliberda (schilderijen) Oekraïne

Lida Khani (grafiek) Iran

Voorstelling Aalst Mixt,

Elk begin start met de kleur wit.

We maken iedere keer een borstelbeweging telkens we dingen doen of ondernemen tijdens ons leven. Waar donkere kleuren het wit een zware en sobere betekenis geven, geven lichte kleuren een vrolijke betekenis aan het wit. Wij als Aalst Mixt proberen het wit voor iedereen kleurrijker te maken om samen een geheel te vormen en een mooi portret te zijn.

In plaats van de kleuren abstract te houden, mengen we ze om een mooie kleur te vormen. Wij bestaan uit verschillende verenigingen van andere etnische afkomsten, die één en al dezelfde visie delen voor het samenleven, diversiteit, integratie en acceptatie. Samen ondernemen we acties zoals het organiseren van het Aalst Mixt feest, deelnemen aan Aalst Carnaval, kom op tegen armoede, 11.11.11 , vredesloop, ... om nog dichter bij onze visie te bekomen. Kunst is het voortbrengen van emoties en verbeelding van de kunstenaar en deze te doen verstaan aan de liefhebbers.

Elk kunstwerk heeft een eigen verhaal. 

Wij als Aalst Mixt hebben ook een verhaal. De kunst is om alle verschillen bijeen te brengen. De verbeelding is dat we één geheel vormen en ons verhaal is dat we samen in een wereld leven waar iedereen toch nog kan glimlachen met elkaar.


Dank u.

Mvg,

Taslidere Soner

https://www.gastvrijegemeente.be/initiatieven/aalst-mixt

http://www.facebook.com/AalstMixt

 

Openingsspeech:

Geachte leerlingen, leerkrachten,

Geachte aanwezigen,

Welkom op de opening van onze eerste tentoonstelling van de Gaanderij, voor het schooljaar 2018-2019, ELDERS GEBOREN HIER GEMAAKT.

De titel is schijnbaar vrij duidelijk. Deze tentoonstelling geeft ons een inkijk in de verhalen van vier mensen die elders zijn geboren en gaat voornamelijk over de migratieproblematiek. Het werk dat tot 24 november elke weekdag en zaterdag te zien is, is hier gemaakt aan de Stedelijke Academie voor Beeldende Kunst DKO Aalst. Maar graag wil ik aantonen dat de tentoonstelling veel verder gaat dan te verwijzen naar het werk over migratie dat hier is gemaakt, van mensen die elders zijn geboren. Ze houdt ons daarentegen een heel bijzondere spiegel voor. Kijkt u even met mij mee hoe deze tentoonstellling naar ons allemaal verwijst.

Aalst is, net zoals heel Vlaanderen, België en Europa, al jaren in de ban van de grote mondiale migratiestromen. Hoe gaan we daarmee om? Met z’n allen zijn we permanent geconfronteerd met mensen van overal ter wereld, die op de vlucht zijn, die reizen, zoeken, terug moeten, of kunnen blijven. Zoals we daarnet konden horen van Dhr Soner Taslidere over de organisatie Aalst Mixt. Ook de academie kent deze mensen al jaren. Ze schreven zich hier in en leerden tekenen, schilderen, grafiekkunst, installatie en beeldhouwkunst. Het is niet onze taak om politieke standpunten in te nemen. Wij kunnen als academie hen enkel ontmoeten, en hen deelachtig maken aan de kracht van de verbeelding in de beeldende kunst. De betrokken leerkrachten Luc Deroeck, Marijke Vander Elst, Olivier Brass en Thomas Lesaffre introduceerden hen enkele jaren geleden in de kleine en grote geheimen van wat kunst en techniek kunnen zijn, als communicatie tussen mensen, tussen werelden, maar telkenmale is het de leerling zelf die zijn of haar geheimen met ons deelt, via het beeld. En bij deze mensen is dat niet anders. Vandaar dat vorig jaar ons leerkrachtenteam het initiatief nam om hen te tonen in de Gaanderij. Zij zijn vier vrouwen, Adriana Barcenas uit Nicaragua, Giulia Degasperi uit Italië, Larisa Kaliberda uit Oekraïne en Lida Khani uit Iran.

Elders geboren, hier gemaakt.

Slaat dit enkel op de mensen en op hun werk? Stel u even voor dat deze werken elders zijn geboren én dat ze slechts hier zijn gemaakt. Geniet u straks van het kalligrafisch werk van Lida Khani, uit de afdeling Grafiekkunst. De bron voor al haar werk is de rijke traditie van de poëzie uit de Perzische cultuur, in het Farsi. Iran is met stip de bakermat voor heel wat culturen, ook de westerse cultuur. De poëzie van de dichter Hafez uit de 14de eeuw is vaak haar uitgangspunt en met de rijke beeldentaal van de Arabische kaligrafie wekt Lida op heel verfijnde wijze een eigen wereld tot leven, die zich voornamelijk beroept op de traditionele Iraanse kleuren goud en blauw en de niet-kleuren wit en zwart. Begrippen als ‘écriture automatique’ en namen als Christian Dotremont en Emmi Whitehorse, maar ook de hedendaagse graffiticultuur zijn hier nooit veraf. Graag citeer ik Lida, en let even op de paralellen tussen de omschrijving van haar werk en het verhaal van vele vluchtelingen. Begin citaat: “Als ik aan mijn grafisch werk denk, is het eerste woord wat in me op komt reislust. Een sterke wens om door een landschap te reizen begint met een eenvoudige lijn en breidt als intro uit tot een ingewikkelde combinatie van vormen, tonen en ritmes. De individualiteit van elke lijn en vorm blijft intact binnen het groot geheel. Het leven in het grote beeld is een verzameling van talloze gebeurtenissen die in elkaar overlopen, maar wanneer ze opnieuw worden opgemaakt en de individualiteit wordt versterkt, heeft elke eenheid zijn eigen gewicht en effect op de geest en het hart. Naar mijn mening streef ik een kwaliteit van creatie na, die een combinatie is van uitdrukkingen, allemaal onderdelen van één hoofdbeeld dat er helemaal van doorgedrongen is en evolueert door de tijd. Het geheel blijft echter loyaal aan de integriteit van zijn bouwstenen.” einde citaat.

Hier elders, gemaakt geboren. Met deze omwisseling van de vier woorden uit de titel van de tentoonstelling wil ik het over Larisa Kailiberda en Giulia Gegasperi hebben, omdat zij bij uitstek diegenen zijn die ons uitnodigen om anders naar onszelf te kijken.

Het werk van Giulia, die eveneens Grafiekkunst heeft gevolgd, wordt gekenmerkt door divers kleurgebruik, een rijke vormentaal, gebruik van diverse materialen en is vaak volgens een strenge systematiek opgebouwd. Dat is de Italiaanse Guilia ten voeten uit. Let zowel op het verzadigd kleurgebruik – met de felle en zuivere kleuren - in haar mixed-media-projecten en mozaïek, als op haar ingetogen kleuren in haar grafisch werk vooraan in de Gaanderij. Deze werken zijn van een hoge artistieke kwaliteit. Elk ingetogen beeld staat op zichzelf, maar de reeks toont de diverse én toch bijzonder homogene beeldtaal aan die Giullia zich heeft eigen gemaakt. De Argentijnse-Italiaanse kunstenaar Lucio Fontana loert hier om de hoek. De gevoeligheid waarmee Giulia met kleuren, patronen, lijnen en vlakken componeert, prikkelt ongetwijfeld ieders verbeelding. Soms lijken het wel architecturale of stedenbouwkundige impressies. Af en toe zien we een aanzet tot utopische architectuur met futuristische gevels vol openklappende luiken.

Ze houdt ons ook spiegels voor, zoals met haar dubbele voorstelling van Brussel. Ze toont een zwarte en een witte collage van de luchtbeelden die telkens gefotografeerd zijn aan het stadhuis van de 19 Brusselse deelgemeenten. Deze heeft ze precies op schaal uitgesneden, volgens de kaarten van deze gemeenten. De beelden lijken op gebroken spiegels en laten de inefficiëntie zien van het openbaar bestuur van onze Europese hoofdstad. Ergens verderop schrijft Giulia ‘Digito ergo sum’ als waarschuwing voor een andere groep mensen die uit de maatschappij dreigt te vallen, namelijk de digitale analfabeten.

Let vervolgens op de schilderijen van Larisa Kailiberda die o.a. gefascineerd is door de toeschouwers in musea en hoe ze als door een magneet door kunst worden aangetrokken. Deze werken in de tentoonstelling komen dicht in de buurt van wat men het Droste-effect noemt. In dit visueel effect neemt men het verschijnsel waar dat een voorwerp telkens verkleind herhaald wordt op een afbeelding, zoals men ook ervaart als men voor en achter zich een spiegel heeft, waardoor men zijn beeld oneindig vaak en ver ziet. Larissa toont het ons als het ware, zoals vanavond.

Zo laat ze een fragment zien van Delacroix zijn ‘Vrijheid leidt het volk’ uit 1830, waar twee dames in dialoog gaan over het werk en over de thematiek van Franse Revolutie. Aantrekking, dialoog en sfeer zijn de kernbegrippen in haar werk. In de hoek van de Gaanderij hangt het werk met het zwart vierkant, van de Russische avantgardistische schilder Malevits, uit 1913, waar veel mensen bijeen gedrumd staan om er een glimp van op te vangen. Vooraan in de Gaanderij is haar dochter te zien bij het werk van de Belgische surrealist René Magritte, waarbij de sfeer op het beeld op de Ipad voor Larissa zo belangrijk is. Daarnaast is er ook Michaël Borremans. Met de werken van deze grootmeesters op de achtergrond laat Larisa ons haar fascinatie voor mensen zien die beeldende kunst beleven, en ermee en erover in dialoog treden. Daarnaast ontwikkelt Larissa ook een non-figuratief oeuvre waar zij intuïtief, een open uitdaging aangaat met kleur, ruimte, ritme, beweging en patronen. Het werk met de drie kleurrijke schijven op blauwe balken verwijst naar muziek en gaat bijna naadloos over in het werk van Adriana, met haar platencollectie.

Elders gemaakt, hier geboren. Deze versie van de tentoonstellingstitel verwijst naar het driedimensionele werk van Adriana Barcenas. Adriana volgde enkele jaren les bij Olivier Bras en sinds twee jaar bij Thomas Lesaffre. Ze behandelt heel expliciet de uitdagingen waar vluchtelingen voor staan. De structuur met de diverse platencollectie, onder de titel ‘Cacofonia’ stelt een rookwolk van platen voor in verschillende stijlen en talen. In de inkomhal van de Academie zit een migrant, steeds onderweg. Adriana is zelf ook steeds in beweging, tussen haar geboorteland en haar thuisstad Aalst. Haar afwezigheid vanavond toont dit aan, alsook de vissculptuur aan het plafond, gemaakt voor het toneelstuk rond de Aalsterse familie ‘Devis’.
De kronkelende ladder, achteraan in de Gaanderij, tussen de zwarte aarde en haar witte contravorm, de hemel, getuigt eveneens van het zware avontuur van elke nomade. Maar het werk verwijst ook naar het leven zelf, van ons allemaal,  tussen geboren worden en sterven.

Hét beeld bij uitstek waar Adriana er heel goed is in geslaagd om het lot van de ‘vluchteling’ te evoceren, is deze met de arm en valies. Het werk heet dan ook ‘De vluchteling’. Hun lot lijkt met dit werk tot de essentie te zijn herleid, dragen van bagage. Een lang uitgerekte arm houdt een bruine koffer vast en lijkt deze te willen optillen. De koffer echter blijft op de grond staan. De arm trekt vruchteloos, tot zelfverminking toe. De mens aan de arm is reeds lang verdwenen. Op de vlucht? Geen idee, wellicht wel. Wat overblijft is het blijven dragen van bagage. Eveneens vormt dit beeld een spiegel voor ons allen. We zijn allen in beweging, en dragen elk ook onze bagage.

Ter afsluiting wil ik de betrokken leerkrachten Thomas Lesaffre, Marijke Vander Elst en Luc De Roeck van harte bedanken. Zij hebben de afgelopen weken hard gewerkt om deze tentoonstelling te bouwen.

Een heel bijzondere dank gaat uit Luc De Roeck. Decennia lang trok hij aan de kar door voor dit soort  tentoonstellingen curator te zijn. Eind dit schooljaar neemt Luc afscheid van onze academie, en gaat op welverdiend pensioen. Luc, in naam van alle leerlingen en collega’s, bedankt alvast en dat we samen nog vele mooie dingen mogen doen!

Hierbij verklaar ik de tentoonstelling voor geopend!

Wouter Cornillie

directeur SABKA DKO Aalst

Stedelijke Academie Beeldende Kunst DKO Aalst

BINNENKORT: Tentoonstelling: Marleen Meert (Grafiekkunst)

De tentoonstelling 'Marleen Meert' is een overzichtstentoonstelling van haar werk gemaakt in het atelier Grafiekkunst.
Marleen Meert is oud-studente van zowel het KSO als het DKO aan onze Academie. Zij studeerde af in de Hogere Graad Grafiekkunst met een schitterende jury beoordeling in juni 2016. Toen al werd het idee geopperd voor een tentoonstelling in De Gaanderij te organiseren. Een paar maanden later overleed zij echter.
Oud-directeur Marc Vonck zal deze tentoonstelling inleiden.Van harte welkom op het openingsmoment op vrijdag 7 december 2018 om 20.30 uur. De tentoonstelling is gratis te bezichtigen in de Gaanderij van de Academie tot 26 januari 2019.

Eindejaarstentoonstelling + winnaar Valerius De Saedeleerprijs 2018

De eindejaarstentoonstelling met de werken van de afstuderende leerlingen zijn te bezoeken vanaf de proclamatie op vrijdag 29 juni 2018, 18 uur in de Gaanderij van de Academie alsook van 2 juli tot en met  13 juli 2018 en van dinsdag 16 augustus 2018  t.e.m. 30 september. Bezoek ook zeker het winnende werk 'Valerius De Saedeleer 2018 door Emma Crombé uit 6VBK KSO.'
 

Van 2 juli t.e.m. 13 juli 2018 en van 16 augustus t.e.m. 31 augustus 2018:

•Van maandag tot en met vrijdag van 9 uur tot 12 uur en van 13.30 uur tot 16 uur.

•woensdag van 9 uur tot 12 uur.

Tentoonstelling Kunstoevers Pupillen (Graanmarkt Aalst) vanaf 28 april 2018

Open Deur zaterdag 5 mei 2018 +tentoonstelling 'BUITEN'

Op zaterdag 5 mei stelt de Academie voor Beeldende Kunsten haar deuren van 9.00 tot 17.00 uur open voor jou.
Je rendez-vous is dit jaar BUITEN. Alle ateliers breken letterlijk en figuurlijk uit hun voegen!

Iedereen kan KUNST!

  • Vanaf je 6 jaar kan je je laten inschrijven in de Beeldateliers voor de periode van het lager onderwijs, 1ste en 2de graad. Deze ateliers zijn een uitstekende aanvulling op je Muzische Vorming van het Basisonderwijs.
  • Eens je 12 bent kan je in de 3de graad voor 4 uur per week kiezen voor het Beeldatelier of het Architectuur atelier. Vanaf je 16 jaar kan je kiezen voor het Digitaal Beeldatelier.
  • Op het ogenblik dat je 18 jaar bent staat het hele gamma van avond- en weekendlessen van de 4de graad voor je open.


Als volwassene kan je in de 3de graad naast het Digitaal Beeldatelier kiezen voor 2 voorbereidende jaren in het Beeldatelier. Hierin leer je, in een groep van volwassen leerlingen, de basis van kleur, perspectief en volume. Wie echter al een goede artistieke en technische voorkennis heeft, kan meteen in de 4de graad beginnen.

In de namiddag, ’s avonds of in het weekend: altijd creatief actief.
Gezien de grote belangstelling zijn er voor volwassenen ook ateliers op dinsdag- en donderdagnamiddag. Naast de 2 voorbereidende jaren in het Beeldatelier zijn er ook 3 namiddagcursussen van de 4de graad: Tekenkunst, Schilderkunst en Keramiek.  ’s Avonds is dit aanbod uitgebreid met Fotokunst, Grafiekkunst, Beeldhouwen en ruimtelijke kunst en Interieurontwerp.

Kunstsecundair, een volwaardige keuze.
Kunstsecundair is één van de studiemogelijkheden vanaf het derde jaar, ook wel tweede graad genoemd, om je diploma secundair te behalen.
Je krijgt het basisprogramma van algemene vakken zoals taalvakken, wiskunde, wetenschapsvakken, geschiedenis en natuurlijk ook kunstgeschiedenis. Hiermee blijven alle kansen open voor het hoger onderwijs. Met 12 à 16 uur kunstvakken per week is je programma compleet.
Voor de richtingen Audiovisuele Vorming en Toegepaste Beeldende Kunsten zijn de klasgroepen maximaal 16 leerlingen groot. Dit houdt het pedagogisch comfort voor iedereen hoog. De inschrijvingen verlopen volgens de chronologie van de aanmelding vanaf 5 mei 2018.

 4 afstudeerrichtingen in het KSO.
Vanaf jouw eerste schooldag aan onze Academie, in het derde secundair, kan je kiezen voor de richting Audiovisuele Vorming of voor Beeldende en Architecturale Kunsten. Overal krijg je in de kunstvakken een brede basis mee. Naderhand komen specifieke technieken aan bod.
Bij aanvang van het 5de secundair zijn extra keuzemogelijkheden. Naast de richting Audiovisuele Vorming kan je ook instromen in de richtingen Vrije Beeldende Kunst, Toegepaste Beeldende Kunst of Architecturale en Binnenhuiskunst.

Ontdek de vele studiemogelijkheden!

Dit kan op www.academiebk-aalst.be.

Bezoek op 5 mei ook onze nieuwe gebouwen als grote uitbreiding van de Academie aan de Capucienenlaan 8 te Aalst. De tweede ingang vind je in de Nieuwbeekstraat 13.

 

Samen met onze studenten verken je met alle bezoekers wat beeldende kunst kan zijn. Iedereen kan komen kijken en voelen met handen-vingertoppen-oren-je hart en ziel.

Het keramiekatelier voor volwassenen staat voor iedereen open die zin heeft in wat actie. Voor alle kinderen zijn er buiten vele leuke, creatieve activiteiten voorzien.

Na alle inspanningen kan iedereen genieten van een hapje en een drankje. Je proeft zo meteen de Academiesfeer!

 

De tentoonstelling is de hele maand mei te bezichtigen. Meer informatie over de opleidingen en de inschrijvingen zijn ofwel te bekomen op onze website, via mail of telefoon, of in een persoonlijk gesprek op de academie.

 

We heten je van harte welkom op de open deur in 2019: 4 mei.

 

Inschrijven kan op

Academie voor Beeldende Kunsten, Capucienenlaan 8,

KSO: elke werkdag en zaterdag van 2 juli tot en met 13 juli en vanaf 16 augustus tot en met 31 augustus.


 

VORIGE TENTOONSTELLINGEN:

Tentoonstelling "Iedereen is van de wereld"

De jaarlijkse thematentoonstelling van onze 30 kinderateliers is zonder twijfel dé parel van de ABK Aalst. Telkens weer is deze tentoonstelling, waarmee wij de Dag ven het DKO invullen, een hoogtepunt van creativiteit en verbeeldingskracht en dit jaar is het niet anders : een eigenzinnige interpretatie van “Iedereen is van de wereld” van Thé Lau brengt ons naar een alternatieve “surreële” wereld van fantastische landen, reizend van Kinetikos naar Quetzaland, van Nippon naar Oschlemmeradzja, van het ene kunststromenland naar het andere…

Tentoonstelling "Moed & Volharding"

Uit de voormalige ateliers Dan Dhaen en Luk Tegenbos.

Deelnemers:

Luc Arijs
Geert Callebaut
Werner Colpaert
Paul De Coninck
Vonny De Rauw
Walter De Schutter
Dan Dhaen
Marc Ghijsels
Annemie Lecossois
Martine Loran
Frederick Moyersoen
Maggy Ronsijn
Sandra Segher
Luk Tegenbos
Gino Van Den Brande
Greta Van Der Elst
Milde Van Mol
Annemie Van Schuylenbergh
Marc Vonck

Moed en Volharding

Tentoonstelling in Gaanderij van de Academie van 7 oktober tot 18 november 2017

Opening op 6 oktober 20.30 uur.

 

“Moed en Volharding”, “volhouders uit de voormalige ateliers Luc tegenbos en Dan Dhaen”, zoals de ondertitel luidt, is een overdadige en overweldigende tentoonstelling. Marc Ghijsels is de gangmaker geweest voor dit project. Hij is verantwoordelijk voor de samenstelling en samen met Dan heeft hij een zorgvuldige selectie gemaakt. Bij de opstelling werden zij geholpen door hun mede-exposanten.  Waarvoor allen mijn dank.

Zoals gezegd laat de tentoonstelling werken zien van twee afscheidnemende leraren, Dan en Luc, en van een aantal niet aflatende cursisten, waarvan de meesten meer dan een generatie lang beider ateliers gefrequenteerd hebben. Dank zij het métier van deze “oude meesters”, die ook nog eens uitstekende leraren zijn – en het recept voor pedagogisch succes is simpel, je hebt maar twee ingrediënten nodig: 1) je moet wat te vertellen hebben en 2) je moet dat op een aangename manier doen – wel nu, door hun vakmanschap en hun kwaliteiten als leraar hebben zij deze cursisten tot een zeer hoog artistiek niveau gebracht. Zo zijn, als ik goed geteld heb, vijf van hen laureaat van de Valerius De Saedeleer-prijs (hun bekroonde werken zijn trouwens nog tot 15 oktober 2017 te zien in de overzichtstentoonstelling in het Stedelijk Museum) en de anderen, dat kan ik getuigen, hebben ofwel de prijs nét niet gekregen of hadden hem wellicht wel verworven, indien zij destijds hun kandidatuur hadden ingediend.

Dus, nogmaals, welkom op deze tentoonstelling van oude knarren. Want, we zijn inderdaad samen de weg van Philemon en Baukis gegaan, samen vertakt en verstrengeld geraakt, geaderd en verhout. Maar schijn bedriegt. Ik ga even te rade bij bioloog en dichter Dick Hillenius: “In natuurlijke omstandigheden ondervinden levende wezens de meeste prikkels alleen in de jeugd, omdat dan elke verandering nieuw is. Bij het volwassen worden treedt er een zeker automatisme op. Nieuwe prikkels komen praktisch niet meer voor, alles is wel eens geweest en heeft passende reacties geslepen. Een volwassen iemand heeft met behulp van zijn/haar “opleiding” een nisje veroverd en brengt voortaan de tijd door met stofwisseling. Net als bij oudere koeien neemt de prikkelbaarheid af (behalve die van in de rust verstoord worden).” Tot zover de bioloog, maar nu volgt een interessant statement over het kunstenaarschap: “Ik zie de experimentelen, of ze zich nu kunstenaar noemen of niet, als mensen die de naderende volwassenheid met de gewenning aan prikkels zien als zachtjes doodgaan. Met stunt- en vliegwerk worden steeds nieuwe prikkels binnen gehaald, waardoor steeds weer de staat van prikkelbaarheid en daarmee een staat van leven bereikt wordt.”

Bovendien blijkt uit psychologisch onderzoek (van de Hongaarse psycholoog Mihaly Csikszentmihalyi) dat mensen het gelukkigst zijn als ze in een staat van diepe concentratie zijn, waarin allerlei gedachten niet langer afleiden. Dus, vergis u niet: ja, we zijn ouder geworden maar fit van geest en vol artistieke goesting.

Nog een derde bedenking: cultuur is een compressor. Cultuur is per definitie , dat wat je niet lichamelijk erft, maar wat je van de vorige generatie leert. Cultuur maken en beleven is gecomprimeerde tijd: in dat ene moment dat je een goed beeld bekijkt en begrijpt, dat je er in kunt doordringen, in dat ene moment ligt een eeuwigheid vervat, want het is het resultaat van ontelbare generaties lang onderzoek en experiment, van vallen en opstaan, van talloze verschillende manieren van denken, kijken, handelen en uitdrukken. Dan pas besef je hoe rijk en waardevol onze omgeving wel is, hoe je zintuigen tekort komt om alles in je op te nemen.

“Ach”, sprak een ééndagsvlieg te Doorn
Hoe heerlijk is het ochtendgloren                                                   
en hoe verrukkelijk het uur                                                                                                                                             
waarop het laaiend zonnevuur                                                                                                                                   
verstild ter kimme wordt gedreven!                                                                                                                        
Men moest twee dagen kunnen leven.”

Zo voel ik me meestal en ik hoop voor jullie hetzelfde.

Marc Vonck

Tentoonstelling Robots

Beste,

Van harte welkom op de kindertentoonstelling 'Robots' van de Academie voor Beeldende Kunsten.

Deze tentoonstelling loopt van 24/02/2018 tot 21/04/2018 steeds tijdens de openingsuren van de Academie.
Alle werkjes werden gemaakt door de leerlingen uit de kinderateliers (6-12 jaar) van Aalst en omliggende deelgemeentes.

Welkom op de officiële opening van de tentoonstelling op 24/02/’18 om 12u in de Gaanderij van de Academie.

Deze heel kindvriendelijke tentoonstelling kan ook klassikaal bezocht worden, na een seintje op het nummer 053 72 39 65.
We bieden ook vrijblijvend klasworkshops aan. (ca.2 EUR/pp)

Kom dus zeker langs en ontmoet onze aardige robots en andere wezens in deze tentoonstelling.
Vergeet ook je UITPASpunt niet te sparen.

Tentoonstelling: Foto montages door Jan De Nys

Van harte welkom op de opening van de tentoonstelling
“THERE ARE ARTIST that don’t realise THEY ARE ARTISTS”

Foto/montages van Jan De Nys

Mensen geboren voor 1965 weten misschien wel dat Jan De Nys vroeger in de jaren ’70 en ’80 in Vlaanderen bekend stond als kunstenaar, maar wie jonger is, kent hem niet in die rol. De laatste 3 decennia was hij programmator hedendaagse beeldende kunst voor de stad, bezieler van galerie In Situ en freelance curator.

Na een onderbreking van 30 jaar is dit zijn eerste comeback: een  tentoonstelling met fotomontages in de Gaanderij van de Academie voor Beeldende Kunsten in Aalst. Het was in deze academie die zich in de jaren ’60 nog aan de Oude Vismarkt bevond, dat De Nys dag- en avondonderwijs volgde.

Voor zijn nieuwe fotowerken deed hij beroep op Gust Matthys van De Makers, zelf ook alumnus van de Academie, om hem technisch te assisteren. Jan De Nys heeft zelf aan de academie voorgesteld om daar zijn eerste expositie te organiseren, buiten het commerciële circuit. De Gaanderij is immers een zeer uitgelezen plaats als forum voor discussie tussen kunstenaars, studenten en kunstminnaars.

 

In de tentoonstelling zijn niet alleen de recente werken te zien, maar ook  een aantal fotocollages die gemaakt zijn tijdens verblijven in Noord-Amerika in begin van de jaren ‘80. Het is duidelijk dat de nieuwe creaties een  band hebben met die vroegere repetitieve fotoreeksen.

De recente foto’s en montages vinden hun oorsprong in de directe omgeving waarin de fotograaf zich bevindt op een bepaald ogenblik. De kunstenaar kent zijn beeldarchief en vindt soms in een andere tijd en omgeving een beeld dat een interessante relatie met een vroegere foto kan aangaan. Soms worden meerdere foto’s in één beeldvlak samen gebracht. Het fotoshoppen beperkt zich echter tot het combineren zonder ingrijpende aanpassingen.

De fotobeelden die op zichzelf staan, bieden genoeg mogelijkheden en kwaliteiten om de toeschouwer te verrassen en tot improvisatie aan te zetten. Soms komen de foto’s terecht in een serie met een bepaalde gelijkvormigheid in ritme en vormgeving. De foto assemblages met twee of meerdere foto’s  in één beeldvlak vertellen een open suggestief verhaal. Tussen de beeldelementen ontstaat tegelijk spanning en harmonie.

 

Deze tentoonstelling opent op vrijdag 1 december om 20.30 uur in de Gaanderij van de academie en loopt van 2 december 2017 tot en met 27 januari 2018 tijdens de openingsuren van de academie.

Tentoonstelling "441 Kg"

Tentoonstelling in de Gaanderij van de Academie voor Beeldende Kunsten

Opening tentoonstelling : 16 december om 20:00 uur

Van 17 december tot 04 februari

-Fen De Winter
-Isa De Wispelaere
-Liesbeth Feys
-Lieve Simoens
-Laura Van Biervliet
-Lotte Van De Walle
-Lukas Verstraete

Tentoonstelling KOPWEEROP tekeningen van Johan "Gust" Guns

Roland Topor zei ooit het volgende : “Schrijven of tekenen. Het zijn alle twee zeer verschillende uitingen van vrijheid. In het schrijven probeer je een vrijheid te vinden via een taal die al zijn eigen codes heeft. Woorden vind je niet echt uit, anders wordt je onleesbaar… Bij het tekenen maak je absoluut je eigen regels. Het is meer elementair, en daarom meer bevredigend. Mensen zouden het meer moeten doen, ze doen te weinig dingen die zo maar plezier opleveren. We moeten ons lichaam laten spreken en, in samenhang daarmee onze geest. Elke mogelijkheid tot spelen met de werkelijkheid, met de verbeelding moet aangegrepen worden. Dat geeft lucht, dat geeft euforie, dat geeft geluk.”Als dit waar is, dan moet Gust wel een gelukkig man zijn, want hij is als het ware al tekenend geboren. Ik weet uit goed ingelichte bron dat geen enkele van z’n  schoolboeken zonder tekeningen is gebleven. Dit tekenen als “a way of live” in combinatie met een behoorlijke portie talent heeft geleid tot wat wij hier vandaag zien : werken die vormelijk en inhoudelijk een grote beheersing en gevoeligheid tonen, gebracht in een coherente samenhang. Het gaat soms om miniatuurtjes, minutieus getekend,  maar, net zoals een minuscuul beeldhouwwerkje een monumentaal karakter kan hebben, zo hebben deze tekeningen, ondanks hun bescheiden formaat, een grote emotionele lading. Ook wanneer Gust de grovere schilderborstel hanteert, blijven de beelden accuraat en gevoelig, beelden getuigend van persoonlijke of collectieve trauma’s. 
In een reeks portretten confronteert Gust zich met door hem bewonderde kunstenaars die juist hun traumatische ervaringen wisten om te zetten in een indrukwekkend artistiek oeuvre. “Kunst is er om niet aan de waarheid ten onder te gaan” zei Nietzsche.                                                          
Het menselijk lot en het menselijk tekort (tekenend en schilderend) van antwoord dienen, dat is wellicht ook de reden waarom Socrates, in tegenstelling met wat de geschiedenis vertelt, de veroordeling tot het drinken van de gifbeker niét aanvaardt.                                                                                 
Een kwinkslag (of enige zelfrelativering)  is nooit ver weg : de kunstenaar stelt zichzelf voor als slak in het gezelschap van een schildpad op een verlaten Grieks eiland. Wat een geweldige metafoor : wie met kunst bezig is, in welke discipline  ook, vordert … traag.                                                               
De Gustav en Anton-cartoons doen me denken aan “Hogedruk” van Gerrit Komrij waarin hij, uitgaande van de paradox van Zeno het moeizame kunstenaarsproces beschrijft:

Trek een fictieve lijn. Daar ligt je doel. Toch blijft de wet van Zeno en de slak (of schildpad?) gelden. Streep op je gevoel. Een finish aan, vertrek op je gemak.

Hoe dichter in de buurt van de limiet,           
Hoe moeilijker het blijkt te bereiken.                                                                                                                    
Zelfs als het bijna voor het grijpen ligt.

Tot op de millimeter, het blijft wijken.                                                                                                                           
De afstand perst zich samen. Dat gebied           
van tegenstrevend niets heet een gedicht.

 

Ik ben bijzonder trots op deze tentoonstelling: de dwarsverbindingen tussen de werken, het discursief karakter van het geheel, gebracht in een heldere structuur  van kleuraccenten en getallenreeksen. Daarvoor wil ik Luc De Roeck bedanken die dit samen met Gust heeft gerealiseerd.                                        
Ik wil nu reeds graag afspreken voor een vervolgtentoonstelling over enkele jaren, want ik hoop dat Gust nog vele jaren mag doorgaan met dit eerlijk en integer werk.

 

 

Marc Vonck

Eindejaarstentoonstelling

Opening: tijdens de proclamatie op 29 juni 2016 om 18.30 uur (aanvang) / Sluiting: 1 oktober 2016 (raadpleeg de openingsuren tijdens de zomermaanden)
De tentoonstelling van werken van leerlingen is te bezoeken  in de Gaanderij van de Academie tot en met vrijdag 15 juli 2016 en van dinsdag 16 augustus 2016 tijdens de openingsuren van de school.

De winnaar van de Valerius De Saedeleerprijs 2016: Lisa van Langenhove (leerlinge 6AVV) is ook te bezichtigen op deze tentoonstelling.


Van maandag tot en met vrijdag van 9 uur tot 12 uur en van 13.30 uur tot 16 uur.
woensdag van 9 uur tot 12 uur