Tentoonstellingen Gaanderij

Eindejaarstentoonstelling + winnaar Valerius De Saedeleerprijs 2019-> Jan D'Hauwe

De eindejaarstentoonstelling met de werken van de afstuderende leerlingen zijn te bezoeken vanaf de proclamatie op vrijdag 28 juni 2019, 18 uur in de Blackbox van de Academie alsook van 1 juli tot en met  13 juli 2019 en van 16 augustus 2019  tot en met  30 september. Bezoek ook zeker het winnende werk 'Valerius De Saedeleer 2019' gewonnen met een houtskooltekening (afgebeelde wolkenhemel) door Deheer Jan D'Hauwe uit de specialisatiegraad Schilderkunst DKO.

 

Affiche Eindejaarstentoonstelling

OPEN DEURDAG: zaterdag 4 mei '19 (09-17 uur)

UITNODIGING: OPEN DEUR

Op zaterdag 4 mei stellen de Stedelijke Academies voor Beeldende Kunsten, DKO en KSO, haar deuren van 9.00 uur tot 17.00 uur voor jou open.
We werken dit jaar naar het thema KRINGEN. Hierbij komen verschillende onderwerpen aan bod, die leerkrachten hun verbindingen en kringloop tonen.

Bezoek op 4 mei ook onze nieuwe gebouwen als grote uitbreiding van de Academie aan de Capucienenlaan 8 te Aalst. De tweede ingang vind je in de Nieuwbeekstraat 3.
Samen met onze studenten verken je met alle bezoekers wat beeldende kunst kan zijn. Iedereen kan komen kijken en voelen met handen-vingertoppen-oren-je hart en ziel.
Voor alle kinderen zijn leuke, creatieve activiteiten voorzien.
Na alle inspanningen kan iedereen genieten van een hapje en een drankje. Je proeft zo meteen de Academiesfeer!
De tentoonstelling is de hele maand mei te bezichtigen. Meer informatie over de opleidingen en de inschrijvingen zijn ofwel te bekomen op onze website, via mail of telefoon, of in een persoonlijk gesprek op de academie.

We heten je van harte welkom!

Iedereen kan KUNST!

•              Vanaf je 6 jaar kan je je laten inschrijven in de Kinderateliers voor 2 lestijden per week (1.40 uur), 6 jaar lang. In deze ateliers staat je fantasie centraal en kan je die kwijt in tal van speelse vormen en kleuren in klei, verf, papier en allerlei andere materialen.

•              Eens je 12 bent kan je kiezen voor Beeldende vorming, Architecturale vorming of Digitaal Beeldende vorming, dit voor 4 lestijden (3.30 uur) per week, 6 jaar lang.

•              Op het ogenblik dat je 18 jaar bent staat het hele gamma van namiddag- avond- en weekendlessen voor volwassenen  open.
De specifieke opleidingen lopen standaard 5 + 2 jaar aan 8 lestijdens per week. Een eerder theoretische kunstopleiding van 2 lestijden per week, voor 3 jaar kan ook.
 

In de namiddag, ’s avonds of in het weekend: altijd creatief actief.

Ben je +18 jaar en nieuw aan de Academie? Dan volg je best het initiatieatelier van 2 jaar, aan 4 lestijden per week, in de opleiding Beeldende Vorming +18. Hier leer je de basis van kleur, perspectief en volume, in 2D én ook een basis van 3D.
Wie echter al een artistieke en technische vooropleiding heeft gevolgd, kan meteen een specifieke kunstopleiding kiezen zoals Installatie en Beeldhouwkunst, Fotokunst, Grafiekkunst, Interieurontwerp, Keramiek, Tekenkunst, Levend model of Schilderkunst. Dit kan zowel op dinsdag-en donderdagnamiddag, ‘s avonds van dinsdag tot vrijdag of in het weekend, op vrijdagavond en zaterdagmorgen. Deze opleidingen duren 5 + 2 jaar aan 8 lestijden per week. Grafiekkunst en Keramiek dagatelier kan voor 10 + 2 jaar aan 4 lestijden per week.
Nieuw opties: Wie al één van deze opleidingen met succes heeft gevolgd kan zich inschrijven voor een vervolgopleiding Projectatelier Schilderkunst of Projectatelier Tekenkunst.
Voor wie zich eerder op een theoretische manier wilt verdiepen in de Beeldende Kunst, kan sinds dit jaar de opleiding Beeldcultuur van 3 jaar volgen aan 2 lestijden per week. Combinaties van opleidingen behoren uiteraard ook tot de mogelijkheden. Hiervoor hoeft u niets bij te betalen.

Meer info vind je op www.academiebk-aalst.be/dko.

Kunstsecundair onderwijs, een volwaardige keuze.

Kunstsecundair onderwijs  is één van de studiemogelijkheden vanaf het derde jaar, ook wel tweede graad genoemd, om je diploma secundair te behalen.

Je krijgt het basisprogramma van algemene vakken zoals taalvakken, wiskunde, wetenschapsvakken, geschiedenis en natuurlijk ook kunstgeschiedenis. Hiermee blijven alle kansen open voor het hoger onderwijs. Met 12 à 16 uur kunstvakken per week is je programma compleet.

Voor de richtingen Audiovisuele Vorming en Toegepaste Beeldende Kunsten zijn de klasgroepen maximaal 16 leerlingen groot. Dit houdt het pedagogisch comfort voor iedereen hoog. De inschrijvingen verlopen volgens de chronologie van de aanmelding vanaf 4 mei 2019.

4 afstudeerrichtingen in het Kunst secundair onderwijs (KSO):

Vanaf jouw eerste schooldag aan onze Academie, in het derde secundair, kan je kiezen voor de richting Audiovisuele Vorming of voor Beeldende en Architecturale Kunsten. Overal krijg je in de kunstvakken een brede basis mee. Naderhand komen specifieke technieken aan bod.

Bij aanvang van het 5de secundair zijn extra keuzemogelijkheden. Naast de richting Audiovisuele Vorming kan je ook instromen in de richtingen Vrije Beeldende Kunst, Toegepaste Beeldende Kunst of Architecturale en Binnenhuiskunst.

Ontdek de vele studiemogelijkheden!

Dit kan op www.academiebk-aalst.be.

Inschrijven:

Voor DKO:  Van 2 juni t.e.m. 13 juli 2019 en van 13 augustus t.e.m. 31 augustus 2019:  van dinsdag tot vrijdag: 10 uur tot 19 uur, op zaterdag: 9 uur tot 15 uur.
Van 3 september t.e.m. 28 september 2019:  van dinsdag tot vrijdag: 14 uur tot 21 uur, op zaterdag: 9 uur tot 15 uur.

Voor KSO:  Van 1 juni t.e.m. 10 juli 2019 en van 19 augustus t.e.m. 31 augustus 2019:  van dinsdag tot vrijdag: 9 uur tot 16 uur en woensdag tot 12 uur. Op zaterdag: enkel op afspraak.

NET GEMIST: Kinderkunsttentoonstelling: JOEPIE, 't is FOOR/FEEST... (Dag van het DKO)

Dag van het Deeltijds Kunstonderwijs op 23/02/2019:
TIJD voor KUNST en Aalst doet mee!

Op 23 februari 2019 is het feest, feest voor de 170 academies in Vlaanderen! Dit jaar gaan de academies aan de slag met het thema ‘TIJD voor KUNST’. Ook de Aalsterse Academies doen mee.

Deeltijds kunstonderwijs
Al jaren genieten honderdduizenden over heel Vlaanderen van het deeltijds kunstonderwijs. Ze tonen hun interesse in kunst, willen graag bezig zijn met beeld, muziek, woord of dans. Een academie voor deeltijds kunstonderwijs gaf en geeft je de kans om te proeven van de kunstvorm die jou het best ligt. In het kader van de dag van het deeltijds kunstonderwijs zetten ook de Aalsterse Academies hun werking in de kijker.

Academie voor Beeldende Kunsten: Joepie! ’t Is FOOR!


Met meer dan 500 kinderen van 6 tot 12 jaar wordt er momenteel gewerkt aan de bijna grootste kermis van Aalst en omstreken! Elk atelier bouwt mee aan een eigenzinnig foorkraam: tekenen, schilderen, 3D-figuren maken, uitvinden, bricoleren. We laten onze verbeelding de vrije loop. Instappen allemaal! Ohlalalaa! Zijn jullie klaar???

De kinderateliers nodigen je van harte uit op hun grote tentoonstelling. Kom kijken, mikken en winnen tijdens de opening op zaterdag 23 februari 2019 in de Gaanderij van de Academie voor Beeldende Kunsten. Receptie van 12.40 tot 14 uur. De foor is nog te bezoeken tot en met vrijdag 29 maart 2019 tijdens de openingsuren, van dinsdag tot en met vrijdag van 10 tot 21 uur en op zaterdag van 10 tot 15 uur.

Kinderateliers Aalst, Academie voor Beeldende Kunsten, Capucienenlaan 8, 9300 Aalst.
Volg ons op Facebook ‘Kinderateliers Aalst’ .https://www.facebook.com/KinderatelierAcademieAalst/

Academie voor Podiumkunsten: Joepie! ’t Is FEEST!


De Academie voor Podiumkunsten heet je van harte welkom in Utopia. Van maandag 18 februari tot zaterdag 23 februari 2019 gooit Utopia zijn deuren open en laten onze leerlingen hun talenten zien. Dansers gooien de benen los, woordkunstenaars slaan de mooiste woorden rond je oren en muzikanten raken je gevoeligste snaar.

Kom luisteren, ervaren, meedoen, ontdekken, genieten. Onze leerlingen verwachten je op één van de vele toonmomenten. Feestgevoel gegarandeerd!

Meer informatie vind je via de facebookpagina Academie voor Podiumkunsten Aalst (www.facebook.com/academiepodiumkunstenaalst).

Net gemist in de Gaanderij: Tentoonstelling: Marleen Meert (Grafiekkunst)

De tentoonstelling 'Marleen Meert' is een overzichtstentoonstelling van haar werk gemaakt in het atelier Grafiekkunst.
Marleen Meert is oud-studente van zowel het KSO als het DKO aan onze Academie. Zij studeerde af in de Hogere Graad Grafiekkunst met een schitterende jury beoordeling in juni 2016. Toen al werd het idee geopperd voor een tentoonstelling in De Gaanderij te organiseren. Een paar maanden later overleed zij echter.
Oud-directeur Marc Vonck zal deze tentoonstelling inleiden.Van harte welkom op het openingsmoment op vrijdag 7 december 2018 om 20.30 uur. De tentoonstelling is gratis te bezichtigen in de Gaanderij van de Academie tot 26 januari 2019.

Openingsmoment:

Grafisch werk van Marleen Meert in de Gaanderij van de ABK Aalst

                                                                 “Ik ga maar ik ben” *

Ik herinner mij Marleen als een stille en teruggetrokken leerlinge aan het Kunstsecundair van deze Academie, waar ongetwijfeld de kiemen gelegd zijn voor haar later kunstenaarschap. Marleen studeert verder in het hoger kunstonderwijs aan de Academie van Antwerpen grafisch Ontwerp en werkt als illustrator en ontwerper onder meer voor Unicef. In 2009 keert Marleen terug naar haar oude Academie om er Grafiekkunst te volgen bij Marijke van der Elst (Marijke is verantwoordelijk voor de selectie van de werken en de opbouw van de tentoonstelling).

Marleen blijkt uitzonderlijk gemotiveerd. Haar ongebreidelde werklust levert een enorme productie op. Deze tentoonstelling is als het ware maar het topje van de ijsberg. Thuis is ze druk bezig met het (be)tekenen van de drukvormen. In het atelier van Marijke houdt zij zich bezig met afdrukken. Zij experimenteert met inkten en is bijzonder geïntrigeerd door de niet-kleur zwart, een fascinatie die  wel meer kunstenaars hebben. Men denke aan het werk van Armando of aan Malevich die met “Zwart vierkant”, naar hij zelf zegt, “het gelaat van God” had afgebeeld. In “De stilte van het licht” wijdt Joost Zwagerman daar een mooie passage aan: “...”De mens heeft een leegte in zich waar God  precies in past”, schreef Meister Eckhart. Zes eeuwen later wilde Malevich tonen hoe die leegte in de mens er uitziet: als een zwart vierkant.”

Aanvankelijk maakt Marleen kleine illustratieve werkjes met de droge naald-techniek, rechtstreeks krassen makend in de plaat met etsnaald, schuurpapier of staalborstel, steeds met het effect voor ogen van een fluwelige lijn doordat de bramen de inkt vasthouden. Zij breidt haar technisch arsenaal uit met enkele collografische technieken: met behulp van lijm wordt een tekening of compositie op de drukvorm aangebracht. Binnen het gamma van collografische technieken gebruikt Marleen gesso en carborundum. Gesso is acryl met krijtkorreltjes. Hoe grover de korrel, hoe dikker de inktlaag, hoe donkerder de toon. Om een zo donker mogelijke toon te verkrijgen legt Marleen meestal 2 gessolagen over elkaar. Carborundum is haar lievelingtechniek: het schilderen, stempelen of spatten met acrylvernis om vervolgens carborundumpoeder te strooien in de nog natte vernis. Carborundum is siliciumcarbide, zoals je dat aantreft op schuurpapier. Ook hier geldt: hoe grover de korrel, hoe dikker de inktlaag, hoe donkerder de toon.

In 2014 verneemt Marleen dat zij ongeneeslijk ziek is, dat zij niet lang meer te gaan heeft. Toch schrijft zij zich nog in voor het academiejaar 2015-2016, in het besef dat zij het einde van het academiejaar niet zal halen. Maar naar mate het jaar vordert, ontstaat de hoop om toch nog af te studeren, om haar werk voor te leggen aan een externe jury. Die hoop wordt werkelijkheid.

De jury is lovend over haar werk en suggereert om een solotentoonstelling te brengen in de galerij van de academie. Met die grote wilskracht die haar eigen is, komt Marleen eind juni naar de proclamatie. Enkele maanden later, in oktober 2016 overlijdt Marleen op 54-jarige leeftijd.

Marleen heeft geen gemakkelijk leven gehad. Een leven met te veel tegenslag, ontgoocheling, verdriet en eenzaamheid. Het verklaart de somberte in veel van haar werken. Met grote verbetenheid klampt Marleen zich vast aan haar kunst. Het is een intellectueel gefundeerd kunstenaarschap, zoekend naar zielsverwanten en lotgenoten in de artistieke wereld. Zo voelt Marleen zich verwant met de getormenteerde Eva Hesse, over wie zij een studie maakt in het kader van de cursus Kunstgeschiedenis.

Dankzij de kunst is het besef dat er geen oplossing bestaat voor de grote dissonant van het leven gemakkelijker te aanvaarden. Een dissonant die ongemeen scherp klinkt bij wie het lot genadeloos en herhaaldelijk toeslaat, maar die tegelijk voor veel kunstenaars een bron van kracht en sterkte is. “Het leven is absoluut absurd” leest men herhaaldelijk in de geschriften van een niettemin gedreven kunstenares als Eva Hesse. Nietzsche was reeds een eeuw eerder tot dit besluit gekomen. In “De Geboorte van de Tragedie” schrijft hij: “... want enkel als esthetisch fenomeen is het bestaan en de wereld voor eeuwig gerechtvaardigd.”

Het werk van Marleen evolueert van figuratief naar abstract. Etnische motieven, boomsilhouetten en een vorm van écriture automatique maken uiteindelijk plaats voor “abstracte” beelden (het zou correcter zijn om te spreken over “concrete” beelden: elke figuratie is abstract, maar waar het om gaat is dat men à la Mondrian op zoek gaat naar de wetmatigheden binnen de begrenzingen van canvas of drukvorm, zonder de buitenwereld nog maar één enkele blik te gunnen). De carborundumdrukken in Pruisisch blauw zijn voor mij een eerste hoogtepunt in het oeuvre van Marleen: ondanks de “concrete” werkwijze ontsnapt men nauwelijks aan de verleiding om deze werken te interpreteren als mysterieuze landschappen, gehuld in nevelen en mist. Niets mis met dergelijke interpretaties, al is dat nooit zo bedoeld door de kunstenares. Maar het zegt wel veel over de artistieke kwaliteit van deze drukken, die de start zijn van een laatste ontwikkeling in het werk van Marleen, eindigend in een ware apotheose: een reeks van drukken met droge naald, composities in subtiele kleuren opgebouwd uit 5 à 6 verschillende lagen. Het lijkt alsof de duisternis van weleer plaats maakt voor de zon die doorbreekt. Werken, die mij een zeer aangenaam warm gevoel geven en ik ben er van overtuigd dat dit voor Marleen ook zo zal geweest zijn.

Deze tentoonstelling is een passend eerbetoon aan een moedige vrouw en kunstenares. Marleen is niet meer en toch is zij alom tegenwoordig. Zij heeft voor eens en voor altijd haar ziel gelegd in elk van deze werken. Grootser kan een nalatenschap niet zijn.

Marc Vonck

7 december 2018

* “Ik ga maar ben” is de titel van een dichtbundel uit 1972 van J.C. Van Schagen.

Tentoonstelling: "Elders geboren, hier gemaakt"

Van harte welkom op de opening van de tentoonstelling "Elders geboren, hier gemaakt". Deze tentoonstelling is te bezichtigen in de Gaanderij van de Academie vanaf 12 oktober 2018 20.30 uur (officiële opening) tot 24 november 2018. De tentoonstelling is opgebouwd uit werken van vier studenten van onze academie uit vier verschillende ateliers, geboren buiten onze landsgrenzen.

Een bijzondere expo van ‘ontmoetingen’

Vier leerlingen van diverse origine van de Stedelijke Academie voor Beeldende Kunst DKO Aalst.

Vier vrouwen, reeds een tijdje „ onderweg” met hun uniek herkenbaar verhaal van hun thuisland, hun reis en hun leven hier in Aalst.

Vier reeksen projecten uit verschillende beeldende media: schilderkunst, beeldhouwkunst, grafiekkunst en mixed media.

De academie brengt hun beeldende verhalen in de „Gaanderij” samen en zo tot bij de toeschouwer. Hun persoonlijke en artistieke besognes  en beelden worden gehoord en beleefd.

De Gaanderij wil de komende weken een open ontmoetingsplaats zijn. Dialoog in plaats van vooronderstellingen over kunst en samenleving. 

We nodigen iedereen uit om op ontdekking te gaan naar wat ons uniek maakt en wat ons verbindt, nu en morgen

Adriana Barcenas ( beeldhouwwerk) Nicaragua

Giulia Degasperi ( mixed media) Italië

Larisa Kaliberda (schilderijen) Oekraïne

Lida Khani (grafiek) Iran

Voorstelling Aalst Mixt,

Elk begin start met de kleur wit.

We maken iedere keer een borstelbeweging telkens we dingen doen of ondernemen tijdens ons leven. Waar donkere kleuren het wit een zware en sobere betekenis geven, geven lichte kleuren een vrolijke betekenis aan het wit. Wij als Aalst Mixt proberen het wit voor iedereen kleurrijker te maken om samen een geheel te vormen en een mooi portret te zijn.

In plaats van de kleuren abstract te houden, mengen we ze om een mooie kleur te vormen. Wij bestaan uit verschillende verenigingen van andere etnische afkomsten, die één en al dezelfde visie delen voor het samenleven, diversiteit, integratie en acceptatie. Samen ondernemen we acties zoals het organiseren van het Aalst Mixt feest, deelnemen aan Aalst Carnaval, kom op tegen armoede, 11.11.11 , vredesloop, ... om nog dichter bij onze visie te bekomen. Kunst is het voortbrengen van emoties en verbeelding van de kunstenaar en deze te doen verstaan aan de liefhebbers.

Elk kunstwerk heeft een eigen verhaal. 

Wij als Aalst Mixt hebben ook een verhaal. De kunst is om alle verschillen bijeen te brengen. De verbeelding is dat we één geheel vormen en ons verhaal is dat we samen in een wereld leven waar iedereen toch nog kan glimlachen met elkaar.


Dank u.

Mvg,

Taslidere Soner

https://www.gastvrijegemeente.be/initiatieven/aalst-mixt

http://www.facebook.com/AalstMixt

 

Openingsspeech:

Geachte leerlingen, leerkrachten,

Geachte aanwezigen,

Welkom op de opening van onze eerste tentoonstelling van de Gaanderij, voor het schooljaar 2018-2019, ELDERS GEBOREN HIER GEMAAKT.

De titel is schijnbaar vrij duidelijk. Deze tentoonstelling geeft ons een inkijk in de verhalen van vier mensen die elders zijn geboren en gaat voornamelijk over de migratieproblematiek. Het werk dat tot 24 november elke weekdag en zaterdag te zien is, is hier gemaakt aan de Stedelijke Academie voor Beeldende Kunst DKO Aalst. Maar graag wil ik aantonen dat de tentoonstelling veel verder gaat dan te verwijzen naar het werk over migratie dat hier is gemaakt, van mensen die elders zijn geboren. Ze houdt ons daarentegen een heel bijzondere spiegel voor. Kijkt u even met mij mee hoe deze tentoonstellling naar ons allemaal verwijst.

Aalst is, net zoals heel Vlaanderen, België en Europa, al jaren in de ban van de grote mondiale migratiestromen. Hoe gaan we daarmee om? Met z’n allen zijn we permanent geconfronteerd met mensen van overal ter wereld, die op de vlucht zijn, die reizen, zoeken, terug moeten, of kunnen blijven. Zoals we daarnet konden horen van Dhr Soner Taslidere over de organisatie Aalst Mixt. Ook de academie kent deze mensen al jaren. Ze schreven zich hier in en leerden tekenen, schilderen, grafiekkunst, installatie en beeldhouwkunst. Het is niet onze taak om politieke standpunten in te nemen. Wij kunnen als academie hen enkel ontmoeten, en hen deelachtig maken aan de kracht van de verbeelding in de beeldende kunst. De betrokken leerkrachten Luc Deroeck, Marijke Vander Elst, Olivier Brass en Thomas Lesaffre introduceerden hen enkele jaren geleden in de kleine en grote geheimen van wat kunst en techniek kunnen zijn, als communicatie tussen mensen, tussen werelden, maar telkenmale is het de leerling zelf die zijn of haar geheimen met ons deelt, via het beeld. En bij deze mensen is dat niet anders. Vandaar dat vorig jaar ons leerkrachtenteam het initiatief nam om hen te tonen in de Gaanderij. Zij zijn vier vrouwen, Adriana Barcenas uit Nicaragua, Giulia Degasperi uit Italië, Larisa Kaliberda uit Oekraïne en Lida Khani uit Iran.

Elders geboren, hier gemaakt.

Slaat dit enkel op de mensen en op hun werk? Stel u even voor dat deze werken elders zijn geboren én dat ze slechts hier zijn gemaakt. Geniet u straks van het kalligrafisch werk van Lida Khani, uit de afdeling Grafiekkunst. De bron voor al haar werk is de rijke traditie van de poëzie uit de Perzische cultuur, in het Farsi. Iran is met stip de bakermat voor heel wat culturen, ook de westerse cultuur. De poëzie van de dichter Hafez uit de 14de eeuw is vaak haar uitgangspunt en met de rijke beeldentaal van de Arabische kaligrafie wekt Lida op heel verfijnde wijze een eigen wereld tot leven, die zich voornamelijk beroept op de traditionele Iraanse kleuren goud en blauw en de niet-kleuren wit en zwart. Begrippen als ‘écriture automatique’ en namen als Christian Dotremont en Emmi Whitehorse, maar ook de hedendaagse graffiticultuur zijn hier nooit veraf. Graag citeer ik Lida, en let even op de paralellen tussen de omschrijving van haar werk en het verhaal van vele vluchtelingen. Begin citaat: “Als ik aan mijn grafisch werk denk, is het eerste woord wat in me op komt reislust. Een sterke wens om door een landschap te reizen begint met een eenvoudige lijn en breidt als intro uit tot een ingewikkelde combinatie van vormen, tonen en ritmes. De individualiteit van elke lijn en vorm blijft intact binnen het groot geheel. Het leven in het grote beeld is een verzameling van talloze gebeurtenissen die in elkaar overlopen, maar wanneer ze opnieuw worden opgemaakt en de individualiteit wordt versterkt, heeft elke eenheid zijn eigen gewicht en effect op de geest en het hart. Naar mijn mening streef ik een kwaliteit van creatie na, die een combinatie is van uitdrukkingen, allemaal onderdelen van één hoofdbeeld dat er helemaal van doorgedrongen is en evolueert door de tijd. Het geheel blijft echter loyaal aan de integriteit van zijn bouwstenen.” einde citaat.

Hier elders, gemaakt geboren. Met deze omwisseling van de vier woorden uit de titel van de tentoonstelling wil ik het over Larisa Kailiberda en Giulia Gegasperi hebben, omdat zij bij uitstek diegenen zijn die ons uitnodigen om anders naar onszelf te kijken.

Het werk van Giulia, die eveneens Grafiekkunst heeft gevolgd, wordt gekenmerkt door divers kleurgebruik, een rijke vormentaal, gebruik van diverse materialen en is vaak volgens een strenge systematiek opgebouwd. Dat is de Italiaanse Guilia ten voeten uit. Let zowel op het verzadigd kleurgebruik – met de felle en zuivere kleuren - in haar mixed-media-projecten en mozaïek, als op haar ingetogen kleuren in haar grafisch werk vooraan in de Gaanderij. Deze werken zijn van een hoge artistieke kwaliteit. Elk ingetogen beeld staat op zichzelf, maar de reeks toont de diverse én toch bijzonder homogene beeldtaal aan die Giullia zich heeft eigen gemaakt. De Argentijnse-Italiaanse kunstenaar Lucio Fontana loert hier om de hoek. De gevoeligheid waarmee Giulia met kleuren, patronen, lijnen en vlakken componeert, prikkelt ongetwijfeld ieders verbeelding. Soms lijken het wel architecturale of stedenbouwkundige impressies. Af en toe zien we een aanzet tot utopische architectuur met futuristische gevels vol openklappende luiken.

Ze houdt ons ook spiegels voor, zoals met haar dubbele voorstelling van Brussel. Ze toont een zwarte en een witte collage van de luchtbeelden die telkens gefotografeerd zijn aan het stadhuis van de 19 Brusselse deelgemeenten. Deze heeft ze precies op schaal uitgesneden, volgens de kaarten van deze gemeenten. De beelden lijken op gebroken spiegels en laten de inefficiëntie zien van het openbaar bestuur van onze Europese hoofdstad. Ergens verderop schrijft Giulia ‘Digito ergo sum’ als waarschuwing voor een andere groep mensen die uit de maatschappij dreigt te vallen, namelijk de digitale analfabeten.

Let vervolgens op de schilderijen van Larisa Kailiberda die o.a. gefascineerd is door de toeschouwers in musea en hoe ze als door een magneet door kunst worden aangetrokken. Deze werken in de tentoonstelling komen dicht in de buurt van wat men het Droste-effect noemt. In dit visueel effect neemt men het verschijnsel waar dat een voorwerp telkens verkleind herhaald wordt op een afbeelding, zoals men ook ervaart als men voor en achter zich een spiegel heeft, waardoor men zijn beeld oneindig vaak en ver ziet. Larissa toont het ons als het ware, zoals vanavond.

Zo laat ze een fragment zien van Delacroix zijn ‘Vrijheid leidt het volk’ uit 1830, waar twee dames in dialoog gaan over het werk en over de thematiek van Franse Revolutie. Aantrekking, dialoog en sfeer zijn de kernbegrippen in haar werk. In de hoek van de Gaanderij hangt het werk met het zwart vierkant, van de Russische avantgardistische schilder Malevits, uit 1913, waar veel mensen bijeen gedrumd staan om er een glimp van op te vangen. Vooraan in de Gaanderij is haar dochter te zien bij het werk van de Belgische surrealist René Magritte, waarbij de sfeer op het beeld op de Ipad voor Larissa zo belangrijk is. Daarnaast is er ook Michaël Borremans. Met de werken van deze grootmeesters op de achtergrond laat Larisa ons haar fascinatie voor mensen zien die beeldende kunst beleven, en ermee en erover in dialoog treden. Daarnaast ontwikkelt Larissa ook een non-figuratief oeuvre waar zij intuïtief, een open uitdaging aangaat met kleur, ruimte, ritme, beweging en patronen. Het werk met de drie kleurrijke schijven op blauwe balken verwijst naar muziek en gaat bijna naadloos over in het werk van Adriana, met haar platencollectie.

Elders gemaakt, hier geboren. Deze versie van de tentoonstellingstitel verwijst naar het driedimensionele werk van Adriana Barcenas. Adriana volgde enkele jaren les bij Olivier Bras en sinds twee jaar bij Thomas Lesaffre. Ze behandelt heel expliciet de uitdagingen waar vluchtelingen voor staan. De structuur met de diverse platencollectie, onder de titel ‘Cacofonia’ stelt een rookwolk van platen voor in verschillende stijlen en talen. In de inkomhal van de Academie zit een migrant, steeds onderweg. Adriana is zelf ook steeds in beweging, tussen haar geboorteland en haar thuisstad Aalst. Haar afwezigheid vanavond toont dit aan, alsook de vissculptuur aan het plafond, gemaakt voor het toneelstuk rond de Aalsterse familie ‘Devis’.
De kronkelende ladder, achteraan in de Gaanderij, tussen de zwarte aarde en haar witte contravorm, de hemel, getuigt eveneens van het zware avontuur van elke nomade. Maar het werk verwijst ook naar het leven zelf, van ons allemaal,  tussen geboren worden en sterven.

Hét beeld bij uitstek waar Adriana er heel goed is in geslaagd om het lot van de ‘vluchteling’ te evoceren, is deze met de arm en valies. Het werk heet dan ook ‘De vluchteling’. Hun lot lijkt met dit werk tot de essentie te zijn herleid, dragen van bagage. Een lang uitgerekte arm houdt een bruine koffer vast en lijkt deze te willen optillen. De koffer echter blijft op de grond staan. De arm trekt vruchteloos, tot zelfverminking toe. De mens aan de arm is reeds lang verdwenen. Op de vlucht? Geen idee, wellicht wel. Wat overblijft is het blijven dragen van bagage. Eveneens vormt dit beeld een spiegel voor ons allen. We zijn allen in beweging, en dragen elk ook onze bagage.

Ter afsluiting wil ik de betrokken leerkrachten Thomas Lesaffre, Marijke Vander Elst en Luc De Roeck van harte bedanken. Zij hebben de afgelopen weken hard gewerkt om deze tentoonstelling te bouwen.

Een heel bijzondere dank gaat uit Luc De Roeck. Decennia lang trok hij aan de kar door voor dit soort  tentoonstellingen curator te zijn. Eind dit schooljaar neemt Luc afscheid van onze academie, en gaat op welverdiend pensioen. Luc, in naam van alle leerlingen en collega’s, bedankt alvast en dat we samen nog vele mooie dingen mogen doen!

Hierbij verklaar ik de tentoonstelling voor geopend!

Wouter Cornillie

directeur SABKA DKO Aalst

Stedelijke Academie Beeldende Kunst DKO Aalst

Tentoonstelling Kunstoevers Pupillen (Graanmarkt Aalst) vanaf 28 april 2018

Tentoonstelling: Foto montages door Jan De Nys

Van harte welkom op de opening van de tentoonstelling
“THERE ARE ARTIST that don’t realise THEY ARE ARTISTS”

Foto/montages van Jan De Nys

Mensen geboren voor 1965 weten misschien wel dat Jan De Nys vroeger in de jaren ’70 en ’80 in Vlaanderen bekend stond als kunstenaar, maar wie jonger is, kent hem niet in die rol. De laatste 3 decennia was hij programmator hedendaagse beeldende kunst voor de stad, bezieler van galerie In Situ en freelance curator.

Na een onderbreking van 30 jaar is dit zijn eerste comeback: een  tentoonstelling met fotomontages in de Gaanderij van de Academie voor Beeldende Kunsten in Aalst. Het was in deze academie die zich in de jaren ’60 nog aan de Oude Vismarkt bevond, dat De Nys dag- en avondonderwijs volgde.

Voor zijn nieuwe fotowerken deed hij beroep op Gust Matthys van De Makers, zelf ook alumnus van de Academie, om hem technisch te assisteren. Jan De Nys heeft zelf aan de academie voorgesteld om daar zijn eerste expositie te organiseren, buiten het commerciële circuit. De Gaanderij is immers een zeer uitgelezen plaats als forum voor discussie tussen kunstenaars, studenten en kunstminnaars.

 

In de tentoonstelling zijn niet alleen de recente werken te zien, maar ook  een aantal fotocollages die gemaakt zijn tijdens verblijven in Noord-Amerika in begin van de jaren ‘80. Het is duidelijk dat de nieuwe creaties een  band hebben met die vroegere repetitieve fotoreeksen.

De recente foto’s en montages vinden hun oorsprong in de directe omgeving waarin de fotograaf zich bevindt op een bepaald ogenblik. De kunstenaar kent zijn beeldarchief en vindt soms in een andere tijd en omgeving een beeld dat een interessante relatie met een vroegere foto kan aangaan. Soms worden meerdere foto’s in één beeldvlak samen gebracht. Het fotoshoppen beperkt zich echter tot het combineren zonder ingrijpende aanpassingen.

De fotobeelden die op zichzelf staan, bieden genoeg mogelijkheden en kwaliteiten om de toeschouwer te verrassen en tot improvisatie aan te zetten. Soms komen de foto’s terecht in een serie met een bepaalde gelijkvormigheid in ritme en vormgeving. De foto assemblages met twee of meerdere foto’s  in één beeldvlak vertellen een open suggestief verhaal. Tussen de beeldelementen ontstaat tegelijk spanning en harmonie.

 

Deze tentoonstelling opent op vrijdag 1 december om 20.30 uur in de Gaanderij van de academie en loopt van 2 december 2017 tot en met 27 januari 2018 tijdens de openingsuren van de academie.