Tentoonstellingen Gaanderij

Tentoonstelling: Fotomontages door Jan De Nys

Van harte welkom op de opening van de tentoonstelling
“THERE ARE ARTIST that don’t realise THEY ARE ARTISTS”

Foto/montages van Jan De Nys

Mensen geboren voor 1965 weten misschien wel dat Jan De Nys vroeger in de jaren ’70 en ’80 in Vlaanderen bekend stond als kunstenaar, maar wie jonger is, kent hem niet in die rol. De laatste 3 decennia was hij programmator hedendaagse beeldende kunst voor de stad, bezieler van galerie In Situ en freelance curator.

Na een onderbreking van 30 jaar is dit zijn eerste comeback: een  tentoonstelling met fotomontages in de Gaanderij van de Academie voor Beeldende Kunsten in Aalst. Het was in deze academie die zich in de jaren ’60 nog aan de Oude Vismarkt bevond, dat De Nys dag- en avondonderwijs volgde.

Voor zijn nieuwe fotowerken deed hij beroep op Gust Matthys van De Makers, zelf ook alumnus van de Academie, om hem technisch te assisteren. Jan De Nys heeft zelf aan de academie voorgesteld om daar zijn eerste expositie te organiseren, buiten het commerciële circuit. De Gaanderij is immers een zeer uitgelezen plaats als forum voor discussie tussen kunstenaars, studenten en kunstminnaars.

 

In de tentoonstelling zijn niet alleen de recente werken te zien, maar ook  een aantal fotocollages die gemaakt zijn tijdens verblijven in Noord-Amerika in begin van de jaren ‘80. Het is duidelijk dat de nieuwe creaties een  band hebben met die vroegere repetitieve fotoreeksen.

De recente foto’s en montages vinden hun oorsprong in de directe omgeving waarin de fotograaf zich bevindt op een bepaald ogenblik. De kunstenaar kent zijn beeldarchief en vindt soms in een andere tijd en omgeving een beeld dat een interessante relatie met een vroegere foto kan aangaan. Soms worden meerdere foto’s in één beeldvlak samen gebracht. Het fotoshoppen beperkt zich echter tot het combineren zonder ingrijpende aanpassingen.

De fotobeelden die op zichzelf staan, bieden genoeg mogelijkheden en kwaliteiten om de toeschouwer te verrassen en tot improvisatie aan te zetten. Soms komen de foto’s terecht in een serie met een bepaalde gelijkvormigheid in ritme en vormgeving. De foto assemblages met twee of meerdere foto’s  in één beeldvlak vertellen een open suggestief verhaal. Tussen de beeldelementen ontstaat tegelijk spanning en harmonie.

 

Deze tentoonstelling opent op vrijdag 1 december om 20.30 uur in de Gaanderij van de academie en loopt van 2 december 2017 tot en met 27 januari 2018 tijdens de openingsuren van de academie.

Tentoonstelling "Moed & Volharding"

Tentoonstelling "Moed & Volharding"

Uit de voormalige ateliers Dan Dhaen en Luk Tegenbos.

Deelnemers:

Luc Arijs
Geert Callebaut
Werner Colpaert
Paul De Coninck
Vonny De Rauw
Walter De Schutter
Dan Dhaen
Marc Ghijsels
Annemie Lecossois
Martine Loran
Frederick Moyersoen
Maggy Ronsijn
Sandra Segher
Luk Tegenbos
Gino Van Den Brande
Greta Van Der Elst
Milde Van Mol
Annemie Van Schuylenbergh
Marc Vonck

Moed en Volharding

Tentoonstelling in Gaanderij van de Academie van 7 oktober tot 18 november 2017

Opening op 6 oktober 20.30 uur.

 

“Moed en Volharding”, “volhouders uit de voormalige ateliers Luc tegenbos en Dan Dhaen”, zoals de ondertitel luidt, is een overdadige en overweldigende tentoonstelling. Marc Ghijsels is de gangmaker geweest voor dit project. Hij is verantwoordelijk voor de samenstelling en samen met Dan heeft hij een zorgvuldige selectie gemaakt. Bij de opstelling werden zij geholpen door hun mede-exposanten.  Waarvoor allen mijn dank.

Zoals gezegd laat de tentoonstelling werken zien van twee afscheidnemende leraren, Dan en Luc, en van een aantal niet aflatende cursisten, waarvan de meesten meer dan een generatie lang beider ateliers gefrequenteerd hebben. Dank zij het métier van deze “oude meesters”, die ook nog eens uitstekende leraren zijn – en het recept voor pedagogisch succes is simpel, je hebt maar twee ingrediënten nodig: 1) je moet wat te vertellen hebben en 2) je moet dat op een aangename manier doen – wel nu, door hun vakmanschap en hun kwaliteiten als leraar hebben zij deze cursisten tot een zeer hoog artistiek niveau gebracht. Zo zijn, als ik goed geteld heb, vijf van hen laureaat van de Valerius De Saedeleer-prijs (hun bekroonde werken zijn trouwens nog tot 15 oktober 2017 te zien in de overzichtstentoonstelling in het Stedelijk Museum) en de anderen, dat kan ik getuigen, hebben ofwel de prijs nét niet gekregen of hadden hem wellicht wel verworven, indien zij destijds hun kandidatuur hadden ingediend.

Dus, nogmaals, welkom op deze tentoonstelling van oude knarren. Want, we zijn inderdaad samen de weg van Philemon en Baukis gegaan, samen vertakt en verstrengeld geraakt, geaderd en verhout. Maar schijn bedriegt. Ik ga even te rade bij bioloog en dichter Dick Hillenius: “In natuurlijke omstandigheden ondervinden levende wezens de meeste prikkels alleen in de jeugd, omdat dan elke verandering nieuw is. Bij het volwassen worden treedt er een zeker automatisme op. Nieuwe prikkels komen praktisch niet meer voor, alles is wel eens geweest en heeft passende reacties geslepen. Een volwassen iemand heeft met behulp van zijn/haar “opleiding” een nisje veroverd en brengt voortaan de tijd door met stofwisseling. Net als bij oudere koeien neemt de prikkelbaarheid af (behalve die van in de rust verstoord worden).” Tot zover de bioloog, maar nu volgt een interessant statement over het kunstenaarschap: “Ik zie de experimentelen, of ze zich nu kunstenaar noemen of niet, als mensen die de naderende volwassenheid met de gewenning aan prikkels zien als zachtjes doodgaan. Met stunt- en vliegwerk worden steeds nieuwe prikkels binnen gehaald, waardoor steeds weer de staat van prikkelbaarheid en daarmee een staat van leven bereikt wordt.”

Bovendien blijkt uit psychologisch onderzoek (van de Hongaarse psycholoog Mihaly Csikszentmihalyi) dat mensen het gelukkigst zijn als ze in een staat van diepe concentratie zijn, waarin allerlei gedachten niet langer afleiden. Dus, vergis u niet: ja, we zijn ouder geworden maar fit van geest en vol artistieke goesting.

Nog een derde bedenking: cultuur is een compressor. Cultuur is per definitie , dat wat je niet lichamelijk erft, maar wat je van de vorige generatie leert. Cultuur maken en beleven is gecomprimeerde tijd: in dat ene moment dat je een goed beeld bekijkt en begrijpt, dat je er in kunt doordringen, in dat ene moment ligt een eeuwigheid vervat, want het is het resultaat van ontelbare generaties lang onderzoek en experiment, van vallen en opstaan, van talloze verschillende manieren van denken, kijken, handelen en uitdrukken. Dan pas besef je hoe rijk en waardevol onze omgeving wel is, hoe je zintuigen tekort komt om alles in je op te nemen.

“Ach”, sprak een ééndagsvlieg te Doorn
Hoe heerlijk is het ochtendgloren                                                   
en hoe verrukkelijk het uur                                                                                                                                             
waarop het laaiend zonnevuur                                                                                                                                   
verstild ter kimme wordt gedreven!                                                                                                                        
Men moest twee dagen kunnen leven.”

Zo voel ik me meestal en ik hoop voor jullie hetzelfde.

Marc Vonck

Tentoonstelling "Iedereen is van de wereld"

De jaarlijkse thematentoonstelling van onze 30 kinderateliers is zonder twijfel dé parel van de ABK Aalst. Telkens weer is deze tentoonstelling, waarmee wij de Dag ven het DKO invullen, een hoogtepunt van creativiteit en verbeeldingskracht en dit jaar is het niet anders : een eigenzinnige interpretatie van “Iedereen is van de wereld” van Thé Lau brengt ons naar een alternatieve “surreële” wereld van fantastische landen, reizend van Kinetikos naar Quetzaland, van Nippon naar Oschlemmeradzja, van het ene kunststromenland naar het andere…

https://youtu.be/swSKA-IyKJg

Tentoonstelling 441Kg

Tentoonstelling in de Gaanderij van de Academie voor Beeldende Kunsten

Opening tentoonstelling : 16 december om 20:00 uur

Van 17 december tot 04 februari

-Fen De Winter
-Isa De Wispelaere
-Liesbeth Feys
-Lieve Simoens
-Laura Van Biervliet
-Lotte Van De Walle
-Lukas Verstraete

Tentoonstelling KOPWEEROP tekeningen van Johan "Gust" Guns

KOPWEEROP

Tentoonstelling van Johan “Gust” Guns in de Gaanderij van de Academie

07 oktober 2016


Roland Topor zei ooit het volgende : “Schrijven of tekenen. Het zijn alle twee zeer verschillende uitingen van vrijheid. In het schrijven probeer je een vrijheid te vinden via een taal die al zijn eigen codes heeft. Woorden vind je niet echt uit, anders wordt je onleesbaar… Bij het tekenen maak je absoluut je eigen regels. Het is meer elementair, en daarom meer bevredigend. Mensen zouden het meer moeten doen, ze doen te weinig dingen die zo maar plezier opleveren. We moeten ons lichaam laten spreken en, in samenhang daarmee onze geest. Elke mogelijkheid tot spelen met de werkelijkheid, met de verbeelding moet aangegrepen worden. Dat geeft lucht, dat geeft euforie, dat geeft geluk.”Als dit waar is, dan moet Gust wel een gelukkig man zijn, want hij is als het ware al tekenend geboren. Ik weet uit goed ingelichte bron dat geen enkele van z’n  schoolboeken zonder tekeningen is gebleven. Dit tekenen als “a way of live” in combinatie met een behoorlijke portie talent heeft geleid tot wat wij hier vandaag zien : werken die vormelijk en inhoudelijk een grote beheersing en gevoeligheid tonen, gebracht in een coherente samenhang. Het gaat soms om miniatuurtjes, minutieus getekend,  maar, net zoals een minuscuul beeldhouwwerkje een monumentaal karakter kan hebben, zo hebben deze tekeningen, ondanks hun bescheiden formaat, een grote emotionele lading. Ook wanneer Gust de grovere schilderborstel hanteert, blijven de beelden accuraat en gevoelig, beelden getuigend van persoonlijke of collectieve trauma’s. 
In een reeks portretten confronteert Gust zich met door hem bewonderde kunstenaars die juist hun traumatische ervaringen wisten om te zetten in een indrukwekkend artistiek oeuvre. “Kunst is er om niet aan de waarheid ten onder te gaan” zei Nietzsche.                                                          
Het menselijk lot en het menselijk tekort (tekenend en schilderend) van antwoord dienen, dat is wellicht ook de reden waarom Socrates, in tegenstelling met wat de geschiedenis vertelt, de veroordeling tot het drinken van de gifbeker niét aanvaardt.                                                                                 
Een kwinkslag (of enige zelfrelativering)  is nooit ver weg : de kunstenaar stelt zichzelf voor als slak in het gezelschap van een schildpad op een verlaten Grieks eiland. Wat een geweldige metafoor : wie met kunst bezig is, in welke discipline  ook, vordert … traag.                                                               
De Gustav en Anton-cartoons doen me denken aan “Hogedruk” van Gerrit Komrij waarin hij, uitgaande van de paradox van Zeno het moeizame kunstenaarsproces beschrijft:

Trek een fictieve lijn. Daar ligt je doel. Toch blijft de wet van Zeno en de slak (of schildpad?) gelden. Streep op je gevoel. Een finish aan, vertrek op je gemak.

Hoe dichter in de buurt van de limiet,           
Hoe moeilijker het blijkt te bereiken.                                                                                                                    
Zelfs als het bijna voor het grijpen ligt.

Tot op de millimeter, het blijft wijken.                                                                                                                           
De afstand perst zich samen. Dat gebied           
van tegenstrevend niets heet een gedicht.

 

Ik ben bijzonder trots op deze tentoonstelling: de dwarsverbindingen tussen de werken, het discursief karakter van het geheel, gebracht in een heldere structuur  van kleuraccenten en getallenreeksen. Daarvoor wil ik Luc De Roeck bedanken die dit samen met Gust heeft gerealiseerd.                                        
Ik wil nu reeds graag afspreken voor een vervolgtentoonstelling over enkele jaren, want ik hoop dat Gust nog vele jaren mag doorgaan met dit eerlijk en integer werk.

 

 

Marc Vonck

Eindejaarstentoonstelling: net gemist

De eindejaarstentoonstelling van werken van leerlingen is te bezoeken  in de Gaanderij van de Academie tot en met vrijdag 15 juli 2016 en van dinsdag 16 augustus 2016 tijdens de openingsuren van de school:

 

van vrijdag 1 juli 2016 tot en met vrijdag  15 juli 2016 en vanaf dinsdag 16 augustus 2016:

van dinsdag tot en met vrijdag van 9 uur tot 12 uur en van 13.30 uur tot 19 uur. Maandag tot 16 uur.

woensdag van 9 uur tot 19 uur (gesloten tussen 12 uur en 13 uur)

zaterdag van 9 uur tot 15 uur

 

Van 1 september tot en met 30 september 2016:

dinsdag tot en met vrijdag van 9 uur tot 21 uur, maandag van 9 uur tot 17 uur

zaterdag van 9 uur tot 15 uur

                                 

Open Deur

Open Deur

Open Deur

Open Deur

Open Deur

Open Deur

Open Deur

Opening Atelierhuis