17 oktober - 29 november, Gaanderij

Audiovisueel werk van Isabel Bouttens en Floris Vanhoof

ISABEL BOUTTENS - ABSENCE

Absence is de eerste professionele film van Isabel Bouttens.
De basis van het werk is tekenen, tekenen en tekenen. Per seconde zijn 12 tekeningen nodig die elk tweemaal ingescand worden en de film duurt zo’n 10 minuten. Reken zelf maar uit hoeveel gedreven tekenuren daarachter schuilen.

De film in zijn geheel zien is een ervaring die echter van een andere aard is dan de beelden afzonderlijk bekijken. Met deze expositie van het werkproces kan je de komende maand in De Gaanderij, in navolging van Isabels engagement in Destelheide, een ruimere kijk op het medium ‘animatiefilm’ en de kwaliteiten van de beelden werpen.

Gedurende de 4 jaar die aan het uitbrengen van deze film voorafgingen, werden er 3 daarvan gewijd aan de productie zelf. In de sequentie van 4 beelden zie je de essentiële tussenstappen van tekening, inscanning en inkleuringen die tot het uiteindelijke beeldplaatje leiden.
De schetsen en notities zijn neerslag van het hele denk- en zoekproces dat ermee gepaard gaat.  

De sobere stillering van de beelden ligt organisch in het verlengde van het thema: Absence. De afwezigheid is die van de geliefde. Een vrouw gaat op zoek naar haar geliefde in de vorm van haar schaduw, maar verliest die telkens weer.

Waar de beelden in stilstand een contemplatieve rust hebben, is
de aaneenschakeling een poëtische onrust. Een zoektocht die letterlijk weerklank vindt in de pianomuziek van Annelies Van Parys. Het samenspel tussen beide kunstenaars en tussen klank en beeld is roerend.

Een animatiefilm als deze geeft het medium een dimensie die veraf staat van het gekletter van Hollywood animatie en aanverwanten. Het succes ervan blijkt ook uit de deelnames van Absence aan festivals van  Annecy, Philadelphia, Moskou en Zagreb om er maar een handvol te noemen.
 

FLORIS VANHOOF

Lussen

Meer dan een maand lang spelen verschillende tapelussen, filmloops en zoötropen in De Gaanderij.
De tentoonstelling is een verzameling van recente experimenten met het combineren van media en het handmatig opwekken van elektronische beelden.
Door het ene medium op het andere over te zetten, komen totaal andere mogelijkheden en betekenissen naar boven.
Niet enkel het idee dat beeld- en klanklussen eindeloos doorgaan, interesseert me mateloos, maar vooral hoe onze ervaring ervan verandert in de tijd.

Tapelussen
Dezelfde opname van 3 oscillatoren (Oscillatoren zijn een bouwsteen uit de elektronica. Ze worden teruggevonden in zowat alle consumentenelektronica als TV, computers, radio, uurwerk.... Allen maken gebruik van zelfde principes en beantwoorden aan gelijke criteria) wordt over verschillende cassetterecorders afgespeeld. Kleine snelheidsverschillen tussen de recorders zorgen ervoor dat de eindeloze cassettes asynchroon verlopen en er faseverschuivingen optreden. De specifieke akoestiek van het verbouwde zwembad draagt de klank ver in de ruimte. Door je te verplaatsen in die ruimte kan je de klanken horen veranderen.
(Gelieve de recorders niet aan te raken, de eindeloze cassettes zijn erg kwetsbaar.)

Filmloops
Twee super-8-projectoren schijnen ’s avonds op de ingang van de Academie. De film, een opname van 1 shot, gaat eerst 2 keer door de linkerprojectoren en dan 2 keer door de rechtse. Vervolgens wordt het einde aan het begin geplakt en worden de 2 projectoren op hetzelfde vlak gericht. Zo ontstaat er additieve en subtractieve kleurmenging in één film. De opname is een travel van heel dichtbij langs heel kleine snippers papier van kleuren van oude boekomslagen. De kleuren worden gemengd en vormen steeds andere combinaties van de 4 lagen film over elkaar.
Deze installatie is het vervolg van een wekenlange projectie op een etalageraam in de Koningsstraat in Brussel en een performance voor cinema Kontra in de Scheld’apen te Antwerpen eerder dit jaar. Mogelijk wordt de film, die onderhevig is aan slijtage, enkele keren vervangen door andere fragmenten in de loop van de tentoonstelling.

Zoötropen
In drie zoötropen is te zien wat er gebeurt als typisch elektronische beelden op een niet elektronische manier opgewekt worden. Deze installatie combineert de traagheid van het oog en onze gewoonte om een bepaald beeld toe te wijzen aan een bepaald toestel. Videoruis kan met de hand aangezwengeld worden.
Na draaien (best langs de binnenzijde) van het fietswiel kan men door de gaatjes aan de rand van de zoötroop bewegende beelden zien aan de overzijde. Andere snelheden en beelden geven soms totaal andere effecten.

Filmprojectie
Dinosaurussen (16mm, 2005, 8’50”, b/w, klanks, 24 fps = Een first-person shooter of FPS is een genre in de computerspellen. Het speltype wordt altijd gebruikt bij shooters (schietspellen). De speler bekijkt de wereld vanuit de ogen van het personage dat hij/zij speelt. Deze houdt een wapen of een ander voorwerp in zijn handen waarmee je vijanden kan uitschakelen of kan doden. Bron: wikipedia)
Een film over een uitgestorven soort werd een werveling van beelden en flitsen van dinosaurussen door cinema-achtige scenes uit viewmasterschijfjes rechtstreeks op de pellicule met een zaklamp te belichten.