Met enkele dagen vertraging kon die beste Sinte Maarten nog even op de heilige grond van de Academie vertoeven. ‘t Scheen dat de krasse kindervriend al jaren op de Oude Vismarkt bleef komen, waar ze zijn pepernoten dan maar onder de pers van Dirk Martens staken… Gelukkig was er dit jaar menige Piet en welgeteld één dapper paardje om de brave man op het rechte en juiste pad te brengen.
Elke klas werd even aan de tand gevoeld, om dan ’sin spe nec metu’ te concluderen dat enkel de veeg uit de pan als straf kon volstaan. Enkele jongens en meisjes moesten ook even in de zak, maar dat was donkere- kamer-gewijs nog een prettige ervaring, schijnt het.

Voor één groot klein kind zat er niet alleen lekkers in de zak. Mijnheer Marc kreeg van de Sint en zijn Pieten ook de zegen en de wind van achteren om vanaf maandag het verlof van pensioen te bekomen. En wie zijn wij om dat tegen te spreken?! Veel geluk, Marc, en nog mooie avonturen.